Patrologiae cursus completus: seu bibliotheca universalis, integra, uniformis, commoda, oeconomica, omnium SS. Patrum, doctorum scriptorumque ecclesiasticorum, sive latinorum, sive graecorum, qui ab aevo apostolico ad tempora Innocentii III (anno 1216) pro latinis et ad concilii Florentini tempora (ann. 1439) pro graecis floruerunt. Series graeca, in quo prodeunt patres, doctores scriptoresque ecclesiae graecae a S. Barnaba ad Bessarionem, Volume 54 (Google eBook)

Front Cover
0 Reviews
  

What people are saying - Write a review

We haven't found any reviews in the usual places.

Related books

Selected pages

Other editions - View all

Common terms and phrases

Popular passages

Page 492 - ... υπέρ ων τε ετέρους επάγει εις την άρίστην ταύτην φιλοσοφίαν. Μη μοι τα ψυχρά εκείνα (/ήματα καΐ γέλωτος γέμοντα προβάλλεσθε, λέγοντες νόμιμα τίνα είναι ταύτα, και δια τούτο πληρούσθαι χρή.
Page 390 - Γομό^ρ^ις χεχΛήθννται, οΐμαι σημα(νειν, δτι μετά της παρανομίας εκείνης της άφατου καΧ πάσης συγγνώμης άπεστερημένης, χαΧ ετέρας άδ-.χία'ς πολλάς έπεδείκνυντο, οί δυνατώτεροι κατεξανιστάμενοι των ασθενέστερων, οί πλούσιοι των πενήτων. Ου μόνον τοίνυν...
Page 539 - ... ή εκείνων κακία υπευθύνους αυτούς τη" τιμωρία γενέσθαι πεποίηκε, χαΐ έξομολογησάμενος τδ οίκείον αμάρτημα κάκείνην της τιμωρίας άπαλλάξας, Οϊι χροσέβετο, φησ\ν, έτι του 7·>"ώ>·α£ αύτήτ...
Page 394 - Γσταται, αλλά πάλιν φησί· Μη τι, Κύριε, εάν ΛαΛήσω έτι άπαξ; Επειδή γαρ άφατος ην ή μακροθυμία, δια τούτο δίδοικώς μη καΐ εις άγανάχτησιν την χατ' αΰτοΰ κινήσειε τδν παρακαλούμενον, φησί · Μη τι.
Page 423 - Εκαστον, φησ\, των άκουόντων είς κοινωνίαν της χαράς έπισπάσομαι. Μεγάλη γαρ εστίν ή παρά του θεοϋ παρασχεθείσα μοι δωρεά, καΐ υπερβαίνουσα την άνθρωπίνην άσθένειαν.
Page 563 - Είχε γαρ νευροΰσαν αύτδν την άνωθεν χάριν. ΚαΙ επειδή προλαβών τα παρ' εαυτού πάντα έπεδείξατο, δια τούτο άπδ του δεσμωΐηρίου έπ\ την αρχήν πάσης εκαλεϊτο της Αιγύπτου.
Page 477 - Νυν γαρ κα\ ακμάζει αϋτω, φησ\ν, ό θυμός, κα\ οΟτε του πατρός αιδώ τίνα ποιείται, καθάπαξ τυραννούμενος υπό του πάθους, ούτε την άδελφικήν στοργήν εν διανοία λαμβάνει , άλλ' ένίς μόνου γίνεται , του τον θυμόν άποπληρώσαι.

Bibliographic information