M. Fabii Quinctiliani De institutione oratoria libri duodecim, Volume 2 (Google eBook)

Front Cover
e typographeo Clarendoniano, 1806
0 Reviews
  

What people are saying - Write a review

We haven't found any reviews in the usual places.

Selected pages

Popular passages

Page 8 - If, however, in these and a few other respects, important advantages are possessed by those whose standard of propriety is always before them in their ordinary habits of conversation and of business, it must perhaps be granted, on the other hand, that an ear...
Page 53 - Copiam quoque sermonis auget permutando aut mutuando quae non habet, quodque est difficillimum, praestat ne ulli rei nomen deesse videatur. Transfertur ergo nomen aut verbum ex eo loco in quo proprium est, in eum in quo aut proprium deest aut translatum proprio melius est. 0 Id facimus, aut quia necesse est aut quia significantius est aut (ut dixi) quia decentius. Ubi nihil horum praestabit, quod transferetur, improprium erit.
Page 123 - Quint. 9, 3,78 quod in eosdem casus cadit, ófioiÓTTTWTOv dicitur; . . . nee tantum in fine deprehenditur, sed respondentibus vel primis inter se vel mediis vel extremis vel etiam permutatis his, ut media primis et summa mediis accommodentur, et...
Page 184 - Ariftotelem ? quern dubito fcientia rerum, an fcriptorum copia, an eloquendi fuavitate, an inventionum acumine, an variutate operum, clariorem puto. " Why need I mention Ariftotle ? concerning whom I am in doubt, whether he is rendered more illuftrious by the magnitude and variety of his writings, his univerfal fcience, the acutenefs of his inventions, or the fuavity of his didlion.
Page 80 - Eadem ratio est horum, quae sunt orationis lumina et quodam modo insignia: cum aut duplicantur iteranturque verba aut breviter commutata ponuntur, aut ab eodem verbo ducitur saepius oratio aut in idem conicitur...
Page 185 - Ennium, sicut sacros vetustate lucos, adoremus, in quibus grandia et antiqua robora jam non tantam habent speciem, quantam religionem.
Page 152 - Ñeque enim ego ignoro, in fine pro longa accipi brevem, quod is videtur muquid vacanti tempori ex eo, quod insequitur, accedere : aures tamen consulens meas, intelligo mul:tum referre, verene longa sit, quae cludit, an pro longa. Ñeque enim tam plenum est, Dicere incipientem timere : quam illud, Ausus est conßten.
Page 331 - ... fed quod non una omnibus forma placuit, partim conditione vel temporum vel locorum, partim judicio cujufque atque g propofito.
Page 249 - Tum, quae scripserunt vel cogitatione complectuntur, et signo, quo moneantur, notant; quod esse vel ex re tota potest, ut de navigatione, militia, vel ex verbo aliquo. Nam etiam excidentes unius admonitione verbi in memoriam reponuntur. Sit autem signum navigationis ut ancora , militiae ut 20 ah'qiüd ex armis.
Page 333 - Phidias tarnen dus, quam hominibus, efficiendis melior artifex traditur, in ebore vero longe citra aemulum, vel fi nihil, nifi Minervam...

Bibliographic information