P. Virgilii Maronis opera, locis parallelis et annotationum delectu illustrata. Accedunt tabulę geographicę et index Maittairianus (Google eBook)

Front Cover
1820
0 Reviews
  

What people are saying - Write a review

We haven't found any reviews in the usual places.

Selected pages

Popular passages

Page 19 - Saepibus in nostris parvam te roscida mala — Dux ego vester eram — vidi cum matre legentem. Alter ab undecimo tum me iam acceperat annus ; Iam fragilis poteram ab terra contingere ramos. Ut vidi, ut perii ! ut me malus abstulit error ! Incipe Maenalios mecum, mea tibia, versus.
Page 110 - Haec ubi dicta, cavum conversa cuspide montem impulit in latus : ac venti, velut agmine facto, qua data porta, ruunt et terras turbine perflant...
Page 258 - Majus opus moveo. Rex arva Latinus et urbes Jam senior longa placidas in pace regebat. Hunc Fauno et Nympha genitum Laurente Marica Accipimus; Fauno Picus pater, isque parentem Te, Saturne, refert; tu sanguinis ultimus auctor.
Page 62 - Hanc olim veteres vitam coluere Sabini, Hanc Remus et frater, sic fortis Etruria crevit Scilicet, et rerum facta est pulcherrima Roma, Septemque una sibi muro circumdedit arces.
Page 98 - Caicus, 370 et gemina auratus taurino cornua vultu Eridanus, quo non alius per pinguia culta in mare purpureum violentior effluit amnis. postquam est in thalami pendentia pumice tecta...
Page 388 - ... praescia longe horrescunt corda agricolis: dabit ille ruinas arboribus stragemque satis, ruet omnia late), ante volant sonitumque ferunt ad litora venti, 455 talis in adversos ductor Rhoeteius hostis agmen agit, densi cuneis se quisque coactis adglomerant.
Page 178 - Anna sóror, quae me suspensam insomnia terrent ! quis novus hie nostris successit sedibus hospes, quern sese ore ferens, quam forti pectore et armis ! credo equidem, nee vana fides, genus esse deorum.
Page 183 - Parva metu primo ; mox sese attollit in auras, Ingrediturque solo, et caput inter nubila condit...
Page 42 - Scylla capillo :, 405 quacumque illa levem fugiens secat aethera pennis, ecce inimicus atrox magno stridore per auras insequitur Nisus; qua se fert Nisus ad auras, ilia levem fugiens raptim secat aethera pennis.
Page 167 - Haec loca vi quondam et vasta convulsa ruina (tantum aevi longinqua valet mutare vetustas) 415 dissiluisse ferunt, cum protinus utraque tellus una foret: venit medio vi pontus et undis Hesperium Siculo latus abscidit, arvaque et urbes litore diductas angusto interluit aestu.

Bibliographic information