M. Cornelii Frontonis et M. Aurelii Imperatoris Epistulae: L. Veri et T. Antonini Pii et Appiani Epistularum reliquiae (Google eBook)

Front Cover
Teubner, 1867 - 296 pages
0 Reviews
  

What people are saying - Write a review

We haven't found any reviews in the usual places.

Selected pages

Contents

Popular passages

Page 100 - Numquam ego evectionem datavi, quo amici mei per symbolos pecunias magnas caperent." Perge istuc quoque uti cum maxime delere. „Numquam ego argentum pro vino congiario inter apparitores atque amicos meos disdidi, ñeque eos malo publico divites feci." Enimvero usque istuc ad lignum dele.
Page 45 - et meus me alipta faucibus urgebat. Sed quae, inquis, fabula? Ut pater meus a vineis domum se recepit, ego sólito more equom inscendi, et in viam profectus sum, et paululum provectus. Deinde ibi in via sic oves multae conglobatae adstabant, ut locus solitarius
Page 62 - eone usus genere dicendi, in quo nihil est oblicum, nihil interdum dissimulatum ? Quibus ille modis Protagoram et Polum et Thrasymachum et sophistas ceteros versare atque inretire solitus? quando autem aperta arte congressus est? quando non ex insidiis adortus? quo ex homine nata inversa oratio videtur, quam Graeci
Page 123 - eleganter et latine, linguae etiamtum integro lepore potius quam dicendi übertäte praeditum puto. Post Augustum nonnihil reliquiarum iam et vietarum et tabescentium Tiberio illi superfuisse. Imperatores autem deinceps ad Vespasianum usque eiusmodi omnes, ut non minus verborum puderet, quam pigeret morum et misereret facinorum.
Page 178 - functus est; ita de laboribus et consiliis tuis et industria et vigilantia praedicator ubique frequentissimus extitit. Ad me quidem minus valentem cum in suburbanam villam venisset, numquam cessavit in vesperum usque fabulas nectere itinerum tuorum et disciplinae ad priscum morem institutae ac retentae; turn in agmine ducendo et manu conserenda
Page 233 - cuius similes quam plurimos gigni optimum publicum fuerit, carissimo filio privatus est. Quae, malum! providentia tam inique prospicit? Fata a fando appellata aiunt: hoccine est recte fari? Poetae autem colus et fila fatis adsignant: nulla profecto tam sit inportuna et insciens lanifica, quae erili togae solidum et* nodosum, servilei autem subtile et tenue suptemen
Page 123 - Post Augustum nonnihil reliquiarum iam et vietarum et tabescentium Tiberio illi superfuisse. Imperatores autem deinceps ad Vespasianum usque eiusmodi omnes, ut non minus verborum puderet, quam pigeret morum et misereret facinorum. Quod quis dicat, non enim didicerant: qur
Page 57 - vel mysteriis vel medicina vel oraculis usquam iuvant atque pollent, eorum deorum unumquemque mihi votis advoco, meque pro genere cuiusque voti in eo loco constitue, de quo deus ei rei praeditus" facilius exaudiat. Igitur iam primum
Page xxxv - luxuriatur. Claudianus Mamertus epist. ad Sepaudum rhetorem Baluz. miscell. ed. Paris, t. VI. p. 535. Naevius et Plautus tibi ad elegantiam, Cato ad gravitatem, Varro ad peritiam, Gracchus ad acrimoniam, Chrysippus ad disciplinam, Fronto ad pompam, Cicero ad eloquentiam capessendam usui
Page xxxv - genera dicendi: copiosum, in quo Cicero doniinatur: breve, in quo Sallustius régnât: siccum, quod Frontoni adscribitur: pingue et floridum, in quo Plinius Secundus quondam, et

Bibliographic information