Supplementum Aristotelicum: pars 1. Excerptorum Constantini de natura animalium libri II. Aristophanis Historiae animalium epitome. Edidit S. P. Lambros. 1885 (Google eBook)

Front Cover
G. Reimer, 1885
0 Reviews
  

What people are saying - Write a review

We haven't found any reviews in the usual places.

Selected pages

Popular passages

Page 20 - ... άπαλλάττουσιν αί τα άρρενα κύουσαι και μάλλον μετ εύχροίας διατελοϋσιν, επί δε των θηλειών τουναντίον άχρούστεραί τε γαρ ως επί το πολύ. και βαρύτερον διάγουσι, και πολλαΐς'* περί τα σκέλη οιδήματα και επάρσεις γίνονται της σαρκός ου μην άλλ' 29 ένίαις γίνεται και τάναντία...
Page 52 - Αεί. ε?σι πήχεων δύο, οί δε πλείστοι πήχεος (ένδς) και ήμίσεος, άνδρες και γυναίκες. ?ως μεν ουν αν ώσι παίδες μικροί, ξύλινα ιμάτια φοροΰσι, χαΐ περιέρχονται ούτως ήμφιεσμένοι έπειδάν δε νεανίσκοι γένωνται, κομώσι, και οί άλλοι πάντες Πυγμαίοι κόμην εχουσι μακροτάτην μέχρι επί...
Page 14 - Λ 18 ρ. 724 & 34 οί μεν ουν αρχαίοι έοίκασιν οίομένοις είναι σύντηγμα το γαρ από παντός άπιέναι φάναι δια την θερμότητα την από της κινήσεως συντήγματος Ιχει δύναμιν. τα δε συντήγματα των παρά φύσιν τι, εκ δε των παρά φύσιν οϋίέν γίνεται των κατά φύσιν. ανάγκη άρα περίττωμα είναι...
Page 24 - ... το δυνάμει ληπτέον επί του ψυχικού νου ως γαρ προς τον ενεργεία νουν, τουτέστι τον χωριστόν. ή μεν ουν ύλη ως έσχατη είκότως πάντα δυνάμει, ου μην ή αΓσί)ησις ως ή ύλη είδος γαρ και λέγεται και (εστί) περιέχουσα κατ' ούσίαν (τους) των αίσ!)ητών λόγους ή αίσί)ησις.
Page 30 - Θ 27 ρ. 605&19 πάντα δε τα έντομα αποθνήσκει έλαιούμενα τάχιστα δ', αν τις την κεφαλήν άλείψας εν τφ ήλίψ θ^ 4 τα πίδας μη έχοντα] Απδΐ. ρΓΐ. ηίπα. Δ 13 ρ. 6979 όρχεις δ' οΊδείς έχει (χ8ϋς οΰτ' εκτός ουτ' έντ^ς, οϋδ' άλλο τι των άπάδων ουδέν, διό ούδ
Page 4 - 20 πολλαπλάσιον γαρ ?χει τα των ένυδρων (φα) κατά λθ*γον το ώχρον προς το λευκόν. καΐ τα χρώματα δε των ωών διαφέρει κατά τα γένη των ορνίθων των μεν γαρ λευκά εστί τα ωά, οίον περιστερά; καΐ πέρδικος, των δ...
Page 39 - 34 αρχή δε ταΐς γυναιξί του τεκνοϋσθαι καί τοις άρρεσι του τεκνοϋν, καί παϋλα άμφοτέροις, τοις μεν ή του σπέρματος πρόεσις ταΐς δ' ή των καταμηνίων, πλην οΰτ' αρχομένων γόνιμα εύθΰς οδτ' Ιτι ολίγων γιγνομένων καί άσβενών.
Page 124 - Ιχων χιττον πολύν πεφυκότα χλωρόν , ως απαλών δντων 5 3<)τών κεράτων έμφύντα ώαπερ εν ζύλω χλωρω. || δταν δε δηχθώσιν αί ελαφοι υπό φαλαγγίου ή τίνος τοιούτου, τους καρκίνους συλλέγουσαι έσθίουσιν δοκεί δε και άνθρώπω αγαθόν είναι τοϋτο πίνειν, αλλ εστίν αηδές, αί δε θήλειαι των...
Page 83 - Απδίοΐ. 369 & 7: γίνεται δε μετά την πληγήν καΐ ύστερον της βροντής αλλά φαίνεται πρότερον δια το την ό*ψιν προτερεΐν της ακοής Νιο. Βίβιιιαπιΐ. 1. ο. ρ. 147: γίνεται δε μετά την βροντην χαί ύστερον της πληγής, ή βίαιος γαρ κίνησις καΐ ή πληγή αιτία εστίν αυτ<ΰ της έκπυρώσεως...

Bibliographic information