Vepereunt tenebr* Christi fulgore sugaUi

Alterna noclis pallia crajsa cadunt.
iSoUicitam fed redde fidem precor , aima potestas:

Tertia lux rediit, surge sepulte meus.
Non decet ut vili tumulo tua membra tegantur: »i •.

Non pretìum mundi vilia /axa premant.
Indignum est, cujus clauduntur cuntla pugillo,

Ut tegat inclusum rupe vêtante lapis.
Lintea telle precor, fudaria linque fepulcro:

Tu fatis es nobis , & fine te nihil est.
fiolve catenatas inferni carceris umbras,

Et revoca sursum quidquid ad ima ruit.
Redde tuam faciem , videant ut secula lumen:

Redde diem , qui nos te moriente fugit.
Sed plane implefti remeans, pie vitlor , Olympum:

Tart ara prejja jacent , nec sua jura tenent.
Jnserus insaturabiliter cava guttura pandenst

jÇ^ui raperet Jemper , fit tua prada , t>eus.
'Eripis ìnnumerum populum de carcere mortis,

Et fequitur liber, quo fuus auâfor abis.
Evomit abforptam pavide fera bellua plebemt

Et de sauce lupi subtrahit agnus oves.
Hinc tumulum repetens post tartara a carrtt refumpta,

Belliger ad corlos ampla tropbaa resers.
'JPucs habuit poenale chaos, jam reddidit iste\

Et quos mors peleret , hos nova visa tenet.
Rex sacer s ecce tui radiât pars magna trophxiy

Jjhium puras animas sacra lavacra béant.
Candidus egreditur nitidis exercitus undis,

Atque velus vitium purgat in amne novgÇK).
Fulgentes animas veftis quoqu* candi da fignat

Et grege de niveo gaudia pastor habet.

Ad

[ocr errors]

Additur hac felix cancers mercede facerdot^
J$hiì dare vu.lt domino dupla talenta suo.

Ad meliora trahens gentili errore vagantes,
Bejìia ne raperet, munit oviìe Dei.

Jettes prius Eva nocens hfecerat, bos modt rtddit
Ecclejtdt fajlor ubere , tatfe, Jtnu.

[graphic]
[graphic]

IN DIE SANCTO PASCHi£

CO NC 10 P RIMA,

IN QUA LECTIO EVANGELICA

explanatur.

THE. Jesum qu<tritìs Nazarenum , crucifixum : jurrexìt, non est hic ... Sed ite & duite discipulit ejus, &, Fetro , quia pracedet vos inGaliUam, Marc. 16.

[graphic][merged small]

h«ec díes quam fecítDominus* exsultemus & lactemur in ca. Erunt autem fortasse multi, qui hodie lstentur: sed non eo modo, quo nos Apostolos laitari prseciptt, quum ait : (a) gaudete in Domino scmper: iterum dico , gaudete. Non gaudent autem hoc modo, qui ob id solum gaudent, quod jejuniprum & pœnitcntia: laboribus finem hodiernus dics attulerit, quod jam carnibus in

gur

gurgítarí, quod,quum libucrit, edcrc, luderc , & liberius viveïe liceat, quodque jam a confessionis pudorc & molcstia liber! fint. Q«i enim hoc modo gaudent , nequc in Domino gaudent, neque de Christi reuirrectione gaudent.Nih.il enim habet sancta haec laetitia commune cumea, quae ex his rébus nascitur, quas ut Christus Dominus ex hominum pectoribus extraheret, tot injurias & ludibria pertulit, & tam multos labores molestiasque toleravit. Ubi -enim terrena gaudia pénîtus dominantur & vigent, hxc sancta laetitia locum non habet, quae carnis voluptatibus infensa & inimica est. Quinam ejrgo tantae hujus lxtitix participes erunt? Primum quidem illi , quorum spes & gloria simul cum Christo resurrexir. Hoc enim modo sanctus Prophcta gaudebat,quum diceret: (a) cor meum & caro mea cxíultaverunt in Deum vivum. Cur ita gaudes in Deo vivo? Nimirum quia illo résurgente & in xternum viventc , resurrcxit cum illo salus mea , félicitas mea, & spes mea, qux concidere numquam poterit : utpote qux illo, hoc est, lolidifsimo nitaturfun-» damento.Habent igitur justihodie,cur mcrito gaudere dcbcant.

Habent quoque eandemí*'* titix causam & peccatores, íi tamen ipsi quadragesimali poenitentia vetercs peccatorum sordes diluerunt, pristinique hominis vetustatc depoíîta, in novam vitam animati , cum Christo Domino surrexerunt. Taies igitur hujus tanti muneris gratia merito exhilarantur, quando de unoquoque ipsorum dicí potest , quod de luxurioso filio dictum est : (b) mortuus erat, & revixit: pericrat, & inventus est. An non igitur lxtari mcrito débet , qui se invenit, quem perdiderat? quique fugata morte ad ccelestem vitam incffabilí redemptionis dominicx sacramento excitatus est? Taies igitur, quibus salus animas suac ca* ra est, qui nihil ea pretiosius ducunt, qui nihil ejus saluti anteferunt, qui a peccati morte per Christi gratiam excítati, & in novam vitam animati, & spirituali sensu prxditi sunt, dignam de hoc mystcrio concipiunt lxtitiam. Utautem in horum felicissima forte nos quoque hodie computari mercamur, ccelestem opem sacratissímz Virgínis intcrventu suppli» citer imploremus.

AVE MARIA.

In lectione sancti Evangelií, fratres cariseimi, magnum ver»

ca

carïtatís exempîum tres istœ sanctse feminœ , qua: cum aromatibus ungendum sacrum Dominí corpus vcnernnt, nobis exhíbenr. Qyum enim illum paullo ante efflantem in cruce animam vidissent, & tumulo clansum reliquissent, deque ejus resurrectione desperassent, tumulumque ípsum armaris milîtibus,quí adïtum prohibèrent, septum esse scirent, nec alium tune temporis ex officio illo fructum, quam doloris augmentum , defuncti corporis conspectu, se reportaturas crederent ; nihilominus tamen , ut sacro íIII corpori aliqua saltem ratione inservirent, extremum hoc amoris officium impendere decreverunt: tantum apud eas concepta semel în Christum caritas valuit. Ut enim D.Chrysologus ait , verus amor non quid fieri possit , aut quid tandem fiet attendit, sed quo sìbi ipsì fatisfaciat , nihií asperum aut difficile , aut impossibile putat: neque alium Iaboris fui fructum spectat, quam ut sìbi ipsi, suoque desiderio morem gerat, illique cum jactura eriam vitae placeat, quem ardenter amas. Cujus rei locupletissimum nobis exemplum tres î 111 pueri exhibent , quos Nabuchodonosor ( a ) proprer çontemptam auream ejus sta

tuam in fornacem coniîcí praecepit.Quum enim rex impius ad illos dixiflèr, verene Sidrach, Misach , & Abdenngo Deos meos non colitis? & statuait» auream , quam constitui, non adoratis? Si non adoraverîtis, eadem hora mittemíni in fornacem ignis ardentis: & quis est Deus, qui eripîat vos de manu mea ? Illi ad hatc : non oportet, inquiunt, nos hac de re tíbi respondere. Ecce enim Deus noster , quem colimus , potest eripere nos de camino ignis ardentis , & de manibus tuis , o rex , liberare. Quod si nolnerir, notum sit tibi, rex , quod Deos tuos non colinaus , & statuam tuam , quam erexisti, non adoramus. Hax est igitur perfectas carïtatís natura , qua? non utilitatis fructum , sed officii debitum , non commoditatem , sed honestatem , non quo sibi consulat , sed quo dilecto placeat, sollerter attendit. A quo studio longissime abstint, qui haîcverba dictitarc soient. Ne Deo quidem obsequerer , nisi obsequií meifructum aliquem percepturum sperarem. Vera enim caritas , ut Bernard, ait , mercenaria non est, quamvis sine mercede non sit. Sequitur deinde.

Et valde marie ana sabbato* rum veniunt ad monument um.

« PreviousContinue »