[ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors]

KE^AAAIA TA EN TQ nEMnTil BIBAIQ.
CAPITA

QU.€ Bi LIBRO QUINTO CONTINENTUR.

. Quod nou lioris, n( perperat» Grced ttniiunt, nteegsitateqnnduM re* huntttme iuBjtctai sinf, sed toluntale noUra [eramur in bonuin sive inttlnm; el t/itod Dei nutu qubernemur.

II. Quott post Servatoris crueeto et tempus resurreciionis a moriuis /triniter innobis Spiritussanclus

inhabitacerit.

III. Quod nec Jmlmorum robore, ncc aliorum ulla vi adaclus- mortem m cruce sustinuerit, sed ipte ultro pro nobis eatn pertuhril , itt onines seivarel.

IV. Quod secundun} naluram sil Filius nequaquam creaturis etmiite quoad snbsiantiw rcttioncm:

V. Quod minor non sil Deo ac Palre Fiiius, virlute et sapientia, sed ipsamel potius sapienlia el tprftut eju*.

[ocr errors]

EIZ TO KATA IGANNHN EYAITEAION

BIBAION nEMHTON.

IN.JOANNIS EVANGELIUM LIBER QUINTUS.

[ocr errors]

A 441*42 *H» 33. Dicebant ergo ijttidam et Hierosvtymiti» : Nonne liic e$4 quem quwrunt utierficere?

Cum festum esset quotl Scenopegia secundum lcgem mincupatuiu est, el ex oinni, ul verbo dicam , circumjacenle regione Iiiefosolyuiam Jud«i eonvenisseRl, si<: enim a legislutore constiiulum erat, Clivistus ntiiversos edoceual: non enim solis urbicis vcrba facicbat. Quapropier qnisqnts cst disccndi audiendique cupidus, quserat necessecst quid instigarit divirium evangelistam , ul aliant qnideni oinnem Judxorum inultitudinem silentem inducat, sotos autem Hierosolymiias islhsec lcquentes: aut quid porro cousilii liabeant ac versent in sesedum lisec aiunt: ligura enim est in his

^ verbis. Allius igitur allquid ei rcspondebimns. Cum Scrvalor nosler Clirislus innumera propemodum signa fecisset in urbe, et frequenlius Hierosolymis versaretur , cosque quodammodo peisuailcrct, sensim eo deducti sunt ex urbe nonmilti, ut ei de csetero crederent; sed nec aperte nec libere 443 acquiescere dicenti audcbant, principtim ferocilale perterrili, ac poense metu. M enim clare ostendil beatus evangelista, cum anlea dixit, ncminem libere loqui de illo proptcr melum Judaeorum. Judseorum quippe nomine hoc loco principes appellat verilus, ut opinor, tam desperatis hominibus principum nomen largiri. Cum ergo summa libertale Servalor noster Jesus Chrislus in

Q principuin vccordiam inveheretur, et manifeste probaret nihil eis tegis auctorem csse curse, sect unumqiiemquc stiae libidini ac sentenlise obsequt, caedemque temere spirare ceu noxse immunem: neque tamen idcirco grave quiddam ab iis palcrelur a quibus extremo supplicio afliciendus videbatur, idipsum certe ad demonstrandam probaudamquc divinam qua prxditus erat potestatein Hierosolymitse assumunt, et ad ea quae prius mirali fueranl hoc adjicienles ae prioribus accnmolanles, veliemenlius landem impelluntur ut ci crcdant. Quamobrem ralionis indagine rei nolitiam Jure cotligcntes aiunt: 1 Nonne hic est qucm quserunt inlerficere? t Cogita enim cos propemodum sublala circiimlalaque huc illuc manu osten

[ocr errors]

raiione, sed virtute potius ac poteslate divina. Noianduin vero cst solos Hierosolymitas reliqux oiuniiini Judxorum mullitudini dissenlanea loqui: quo pacto, dicam. Cum Servator noster Chrislus rus prxsianlissimas exponeret, ct Pliarisxi ad haec ringi coepisscnt, et facinus audax apud se moliri , alque extrema quxque aggredi, ipse eos in legein peccare aiguit, quod cxdis occasioncm quxrendam csse decrevissenl: i Nonne Moyses dedil vobis legcm , et nemo cx vobis facit lcgeiri? Quid me quxrilis inicrficere 48 ?> Et quidcm scopus omnis borum verborum in corda principum dirigilur: crgo lurba tamen percellitur, cumque sermones illos gravale ferrcl, acerbius rcspondil diccns: « Dxmoniutn babes: quis le quxrii interficcre *a? i Verum neminem latere arbitror Cbristum uxc diceie, quod jam cxdis occasionein quxrere 1'liaiisxos cerncret. Quo paclo igitur nonnullis bic facluni negantibus, clamanlibusque: « Quis le 444 «luxrit iiitei ficere? > soli Hierosolymitx a reliquis dissentientes aiunt: < Nonne bic cst quem quxrunt inlerGcere? i llecle vero id illi quaerunt, ui lam audax (acinus solis principibus ascribalur. Idcirco probabili quadam ratione adducimur ul putenius reliquam Judxorum genlem principum ignorasse consiliuin : Hierosolymilis autem qui plurimum cuin cis vcrsabantur , unamquc simul urbem incolcbant, ct eos sxpius convcniebanl,

[ocr errors]
[ocr errors]

consilium in eorum animisalle defossum. Et nefa* rius quidem ille Judxorum ordo non solum voce nosiri Scrvatoris incusaius est, sed ab ipso quoque gregc subdilo , qui eorurn vccordia periil, ac prxcipilavit. Nam ex anle diclis vidcrc licet cum jam silire et uiOammari Cbristianx lidei desiderio, el cxigua iiianuductione indigere, quam si oblinuis scnt, illum ccclilus ad nos profecium facile suscepisscni. Rei ergosuut pcrdiiarum ovium pastorcs. Quod rursus lesiabiiur Jeremias propbela clamans in liunc modum: « Quia pastores slulte egertint, et Dnininum non quxsierunt, propierea nou Intcllcxil omuis grex , cl dispcrsi sunt M. i

[ocr errors]
[ocr errors][subsumed][ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

Akjho aiiiuio prtedilos iniranlur, ei ub quas imllalenns eis succensendam sit, e.t his ipsis eos accusare deprehenduulur, quasi qui soliti esscnt in opliinaruni rerum magisiros passiin invelii , et quemvis acrius , ul ita dicam , iuvadcre, si ab illis vel tautulum dissenliret, et si quid divinas legi palrocinarelur. lutoleraiiilnm eniin cst IMiarisieoruni unpeicilium, nec uiodiim liabet Vecors illonim audaciu.Qnis igilur, inquiunl, ille, qui bos itiprasentiarum cicurat, cl quis effreualo furori modesti» babenns imposuit ? Quis illos scrpcntcs ferocius insilientes quasi 'quibusdam incantationibus miligavit, et lenilalem 445 iranslnlit? i Eccc palani loquitur, et nibil ci dicunt •*. i Non slmplicitcr loquiliir, inquit, sed cum libertaier. Neque vero illos ab ira temperasse jure quis rcprebcnderct si is qui qmcrebaiur clanculum in illos verba fecisset. Necenim cum id nescirenl animis exarsissent; iiIiiio vcro, Christo palam et acerbius illosargiieniY, hoc eniin ccilc ipsum Tca^rjaia; vocabulum significat, non solum non exacerbali sunl, licet oppido iracundi, scd ad sola ejus vcrba torpent. i Nihil enim ei dicunt. i

VII, 26. Numquid rere eugnoierunl; hic esi ChritlHt 1

Cernis quo pacto probabilibus argumentis et rationis indagine fide eollecta, propemodum eliain

[ocr errors]

agnoscant, sed pro sua erga Deum impictate et slngulari erga coslitus missum impudentia maligno adbuc silenlio ejus pradicalionem obtegant. Nam si non norunt, inquit, vere cum essc Clirigtuni, quidnam eos adcgit ut suslinerent, cum sumnia libertale illos reprelienderel, el sialuta etiam anliqua convelleret novaque moliri videretur, in Sabbato aperte curans a?gros, ac non mediocrilcr illns bis verbis Ixderet : < NunqHid Moses dedil vobis legem, et ncmo cx vobis (acit legem >0'? Alqui Ikfc tolcrant quamvis xgrc admodum, et licet vebementius inlerdum invflbi soleant in eos a quibus nihil damni capiant. Pcr omncni igitur rationis indaginem progressi lidem iu Christum sensim colligunt,

[ocr errors][ocr errors][merged small][ocr errors]
[ocr errors][ocr errors][merged small][ocr errors][ocr errors]

neque solo principum silcnlio, et inusilala lenilate ad credeudum veniunl, sed ipsam quoque riiuanlur Scripturam sanclam, reclo quidem id consilio, sed indocle lamen et iniperile myslerium cxpendcnles. Quia eaim noruut lantum unde sil ille qui sunima cuin libertale loquitur, lioc est quonam oriundus ex pago, el quibus prognatus parenlibus aiunt non esse ipsum illum qui prxnuiitiatus est per legem. His dcinceps addunt: i Chrislus autem i'im vewerit, nemo scit unde sil **. » Et omnibus quidem certe patet bic errare ilidem illos pra? imperitia. Quxrenduw vero arbitror, undenam co cogilaiiouis venerinl, quidve eos adegerit ut qui rccie dispexerant ea quae ad Chrisium perlineni, eam ob causam non csse Cbristum pularent, quod' undcnam esset non ignorabant. Cur autem liis addunt illud : < Chrislus cum venerit, nemo scit unde sit? > Ex lioc enim fit ut nolitia veritatis cxciJanl. Quare apud Isaiam ita de Cbrislo legilur : i Generalioncm ejus quis enarrabit? quia tollitur de terra vila ejus ". • Et bealus quideui propheia de Deo Verbo vocabulum ponens, generationem pro subslanlia dixil. Quis enim substantiae Unigeniti modum enarrabit? Quae porro lingua Filii a Palre generalioneiu ineiiabilem cxplicabit? aut quee mens in boc non hairebil? Nam genitum esse a Deo et Patre noviinus, et credimus; quo veromodo, supra omuem animi capium, et peri

[ocr errors]
[ocr errors][merged small][ocr errors][ocr errors]
« PreviousContinue »