Dǣ Hēm Wētchakō̜n, čhittrakō̜n lŠ nakpraphan phūyingyai khō̜ng Thai: rūam khō̜khīan lŠ phāpprakō̜p khō̜ng Hēm Wētchakō̜n phrō̜m thang khamwaiʻālai čhāk mit, sit, nō̜ng nai wongkān wāt lŠ khīan

Front Cover
Reminiscences about Hēm Wētchakō̜n, 1903-1969, eminent Thai artist and writer, and Bangkok era's most renowned illustrator of Thai literature by his close associates; includes selection of his writings and illustrations.

From inside the book

What people are saying - Write a review

We haven't found any reviews in the usual places.

Contents

Section 1
Section 2
Section 3

8 other sections not shown

Common terms and phrases

๑๐ ๑๒ ๑๖ ๒๕ ๒๕๑๒ ๖ เมษายน ก็ กร ก่อน ๆ กัน กับ ก้าน พึ่งบุญ การ กูรมะโรหิต ของ ข้าพเจ้า ขึ้น ขุนช้างขุนแผน เขา เขียน คน ครับ ครู ครูหงบ ครูเหม ความ คำ คือ คุณ คุณเหม เวชกร เคย งาน จรรยงค์ จริง จาก จากย่ามความจำของเหม จำนง จิตรกร ใจ เช่น ดนตรี ด้วย ด้วยกัน โดย ได้ ต้อง แต่ ถนอม มหาเปารยะ ทั้ง ๆ ทาง ท่าน ที่ เทวรักษ์ ไทย นัก นักเลง ๆ นั้น นับ นา นี้ ใน บางลำพู บาท บุณยศาสตร์ โบว์แดง ปัญจพรรค์ ปี เป็น ๆ ไป ผม ผ้า ผี ผู้ ผู้ชนะสิบทิศ แผลเก่า พระ พระลักษณ์ พระอภัยมณี พวก พาณี พี่ เหม พึ่งบุญ ณ อยุธยา เพราะ โพยม ฟ้าเมืองไทย มา มี เมษายน เมื่อ ไม่ ไม่มี ไม้เมืองเดิม ยัง ยาขอบ รัตนะ รัตนะ ยาวะประภาษ รา เรือ เรื่อง เลย แล้ว และ วัด วัน ๆ ว่า เวซกร ไวโอลิน สันต์ สำริด สิษย์เหม เวชกร สุนทรภู่ หนังสือพิมพ์ หน้า หิน เหม เวช เหม เวชกร ให้ อง อย่าง อยุธยา อยู่ อา อาจินต์ อุดม

Bibliographic information