Geeraerdt van Velsen

Front Cover
W.J. Thieme, 1613 - 108 pages
0 Reviews
 

What people are saying - Write a review

We haven't found any reviews in the usual places.

Selected pages

Other editions - View all

Popular passages

Page 8 - t nat des verghetel beecx; Dat haeres heuchde vriend nocht vyand, nocht my selven; 70 Wat soud hy arghernis en ramps den wech op delven?
Page 49 - G. v. VELSEN. 785 Oft soo zy, den Tyran ten dienst, ons teghen spannen ? G. v. AEMSTEL. Wil 't beste deel des volcx verheert zijn van Tyrannen, ^Het oordeel staet an haer: des dulden zy, elck een Die dulde dan met haer, oft geev' hem elders heen. Want, stootmen dit om, 't schuym van Burghers en - [van Boeren 790 Sullen, ghelyck als ghy den Prins te land uytvoeren; En soo zy 't vinden goedt, met lasterlyck bedryf, Hem tasten aen zijn croon, hem tasten aen zyn lyf. Des soo gh'u niet en wacht hier verder...
Page 8 - Maet hoe ? Vercrachten ? Een ghehuwde ? Een welghebooren vrouwe ? Een dochter van zijn vriendt ? Een lief van zijn ghetrouwe ? 55 Uyt minnes dulheyt niet, maer om de raeuwe smaeck Van een gulhartich woordt?
Page 101 - t schut: de pekel roodt van [moordt: 't Bestorven Gibraltar van vrees om 't hart beneepen: 1705 En al de Westerstrandt gheplondert van haer schepen: Dien baet het niet te zijn als slooten opghebouwt, Nocht -dat zy spieghlen doen de dyninghen, van 't goudt.
Page 56 - s jaers is niet ghewoon te luyen. Wat sien ick ? d'Eycken leeft. Het aerdrijck met de cruyen Rondom de wortel schudt. De boom springt uyt zijn grondt, Die waesemt roock en vlam. Och, dit's den hel zijn mondt ! Och, dreyghen vande doodt my noyt soo seer vervaerde. SCHILDKNAEP, TIMON TIMON 910 Hier ben ick, Timon, die in waeter, lucht en aerde Voer over gheesten, spoock en ickers heerschappy.
Page 103 - Maer voor het uyterst schroom den teughel. Met verstandt Van wicht den breydel rept, wat styver oft wat sachter. Te ruym dat struyckelt vaeck, en al te cort leydt achter. In vryheyt ordentlijck uw burghery laet trečn, Recht tusschen dienstbaerheyt en wetteloosheyt heen.
Page 66 - Augen steht(l067 — 86; vgl. besonders 1087ff.: Oyme! wat schrick is dit die my de stem besluyt? Mijn hayren staen te berch, het sweet dat breeckt my uyt . . . Heeft my de gheest geraackt? oft is het dat, soo flucx, Ick die bevanghen was met dronckenschap des lucx, En sluymervallich, word gheweckt van mijn versleghen moedt En mijn geweten nu bennchtert door de teghenspoedt? Ayme'!
Page 88 - T was tijdt te schreyen, doen de Ziel Van Vorstelijcken lof, oneelder wijs, verviel In laster grondeloos; en storf, aen ontrouw groot, 1455 En aen meyneedicheyt, een schandelijcker doodt. Tijd is het, tijd is 't nu, om te beschreyen (laes!) Den jammerlijcken val der Eedelinghen dwaes, Die door wraeckgiericheyt soo verre zijn gheraeckt, Dat zy tot onrecht haer goedt recht hebben ghemaeckt. 1460 Nu is het tijdt, om op u selven 't ooch te slaen, En schouwen u ellend, en eyghen quaelen aen, En te beschreyen,...
Page 36 - Den besten leden sit de smet diep in 't ghebeente, En loopt gheweldelijck voort onder de ghemeente, Die morrend t'saemen rot. t'Aerdtrijck, dat ick betree, Roept oorloch oorloch, en ontseydt mijn soolen vree: Des ick mijn hielen licht, beslooten te vertrecken...
Page 73 - t silver schittert van de vlacke Zuyder Zee; En doet de schaduw vocht des duysterheyds verjaeghen : Het sweeft een frisschen dauw van roosen om haer waeghen. De Sonne volcht het spoor van 's ouden Thitons bruydt, En steeckt den Hemel al zyn minder ooghen uyt.

Bibliographic information