Khambanyāi wichā duriyāngkhasāt Thai

Front Cover
Krom Sinlapākō̜n, 2002 - Music - 155 pages
0 Reviews

From inside the book

What people are saying - Write a review

We haven't found any reviews in the usual places.

Contents

Section 1
Section 2
Section 3

5 other sections not shown

Common terms and phrases

๑๐ ๑๐๒ ๑๑ ๑๒ ๑๓ ๑๔ ๑๕ ๑๖ ๑๙ ๑ เสียง เรียกว่า ๒๐ ๒๑ ๒๕ ๒ ชั้น ๒ อย่าง ๔๒ ก็ดี กรมศิลปากร กรรมการดนตรีไทย กลอง กลองแขก กลองทัด กัน กับ การ ขลุ่ย ข้อ ของ ขึ้นไปอีก ๑ เข้า คน ครู ความ คำ คือ คือ ๑ เครื่อง เครื่องสาย ฆ้อง ฆ้องวง ฆ้องวงใหญ่ จะ จะเข้ จังหวะ จึง ฉะนั้น ฉาบ ฉาบเล็ก ฉิ่ง เช่น ใช้ ซอด้วง ซออู้ ซึ่ง ดนตรี ด้วย ดังนี้ ดุริย เดิม โดย ได้ ได้แก่ ตราโมท ต่อ ต้อง ตอนที่ ๑ ตะโพน ตาม แต่ ทับ ทาง ทำ ที่ ทุ้มเหล็ก เท่า เท่านั้น ไทย นั้น นั้นเอง นี้ ใน ในรัชชกาลที่ บทที่ ๒ บรรเลง ใบ ประ ประเภท ปี เป็น เป็นต้น ไป พยางค์ เพราะฉะนั้น เพลง เพิ่ม มโหรี มา มี เมื่อ ไม้ ระนาดเอก รัว เรียกกันว่า ฯลฯ ลา ลูก แล้ว และ ว่า ส่วน ส่วนที่ สาย เสมอ เสีย เสียง หน้า หน้าทับ หนึ่ง หรือ ห้องของ โหม่ง ให้ อย่าง คือ อย่างไรก็ตาม อย่างหนึ่ง าำ

Bibliographic information