Pisma, Volume 2

Front Cover
F.A. Brockhaus, 1885
 

What people are saying - Write a review

We haven't found any reviews in the usual places.

Selected pages

Other editions - View all

Popular passages

Page 133 - serce me zostało Ale ta miłość moja na świecie, Ta miłość nie na jednym spoczęła człowieku, Jak owad na róży kwiecie — Nie na jednej rodzinie, nie na jednym wieku: Ja kocham cały naród! Objąłem w ramiona Wszystkie przeszłe i przyszłe jego pokolenia, Przycisnąłem tu do łona, Jak przyjaciel, kochanek, małżonek, jak ojciec
Page 39 - Co dasz, to ptastwo zabierze. Nie dla mnie, nie dla mnie Dziady! Tak muszę dręczyć się wiek wiekiem, Sprawiedliwe zrządzenia Boże! Bo kto nie był ni razu człowiekiem, Temu człowiek nic nie pomoże. CHÓR. Tak, musisz dręczyć się wiek wiekiem: Sprawiedliwe zrządzenia Boże! Bo kto nie był ni razu człowiekiem, Temu człowiek nic nie pomoże.
Page 9 - Trybunału. — Rzut oka na ówczesny stan polityczny Litwy i Europy Litwo! Ojczyzno moja, ty jesteś jak zdrowie! Ile cię trzeba cenić, ten tylko się dowie, Kto cię stracił. Dziś piękność twą w całej ozdobie Widzę i opisuję, bo tęsknię po tobie! — Panno święta, co jasnej bronisz Częstochowy Iw Ostrej świecisz Bramie! Ty co gród zamkowy Nowogródzki ochraniasz z jego wiernym ludem! Jak
Page 304 - tej sławnej piosenki: 0 żołnierzu, tułaczu, który borem, lasem Idzie, z biedy iz głodu przymierając czasem, Nakoniec pada u nóg konika wiernego, A konik nogą grzebie mogiłę dla niego. Piosenka stara, wojsku Polskiemu tak miła! Poznali ją żołnierze; wiara się skupiła W koło mistrza: słuchają, wspominają sobie, Ów czas okropny, kiedy na Ojczyzny grobie Zanucili
Page 169 - im dwór pokazał, nauczyłbym smaku. N***. Patrzcie, cóż my tu poczniem, patrzcie przyjaciele: Otóż to jacy stoją na narodu czele! WYSOCKI. Powiedz raczej: na wierzchu. Nasz naród jak lawa; Z wierzchu zimna i twarda, sucha i plugawa; Lecz wewnętrznego ognia sto lat nie wyziębi, Plwajmy na
Page 130 - Uczucie krąży w duszy, rozpala się, żarzy, . Jak krew po swych głębokich, niewidomych cieśniach; Ile krwi tylko ludzie widzą w mojej twarzy, Tyle tylko z mych uczuć dostrzegą w mych pieśniach. Pieśni ma, tyś jest gwiazdą za granicą świata! I wzrok ziemski, do ciebie wysłany za gońca, Choć szklanne weźmie skrzydła, ciebie nie dolata;
Page 264 - jako złoty grot zawisnął. Na ten strzał, na dnia hasło, pęk ogniów wylata, Tysiąc rac krzyżuje się po okręgu świata, A oko słońca weszło. Jeszcze nieco senne, Przymruża się, drżąc, wstrząsa swe rzęsy promienne, Siedmią barw błyszczy razem: szafirowe razem, Razem krwawi się w rubin i żółknie topazem; Aż rozlśniło się jako
Page 36 - Nie znałeś litości panie! — Hej, sowy, puhacze; kruki! I my nie znajmy litości: Szarpajmy jadło na sztuki, A kiedy jadła nie stanie, Szarpajmy ciało na sztuki, Niechaj nagie świecą kości. KRUK. Nie lubisz umierać z głodu? — A pomnisz, jak raz w jesieni Wszedłem do twego ogrodu? — Gruszka dojrzewa, jabłko się czerwieni: Trzy
Page 131 - go w uchu, mam go w oku, Jak wiatr gdy fale kołysze, Po świstach lot jego słyszę, Widzę go w szacie obłoku. Boga, natury godne takie pienie! — Pieśń to wielka, pieśń — tworzenie, Taka pieśń jest siła, dzielność, Taka pieśń jest nieśmiertelność! Ja czuję nieśmiertelność, nieśmiertelność tworzę: Cóż Ty większego mogłeś zrobić Boże? Patrz,
Page 92 - rozruszy? Albo jest to coś nakształt wielkiego zegaru, Który obiega popędem ciężaru? (Z uśmiechem.) Tylko nie wiecie, kto zawiesił wagi? — O kołach, o sprężynach rozum was naucza: Lecz nie widzicie ręki i klucza. Gdyby z twych oczu ziemskie odpadło nakrycie, Obaczyłbyś niejedno w koło siebie życie, Umarłą bryłę świata pędzące do ruchu!

Bibliographic information