Pisma Narcyzy Żmichowskiej, (Gabryelli) z życiorysem autorki skreślonym przez Piotra Chmielowskiego, Volume 4

Front Cover
Nakł. Michała Glücksberga, 1885
 

What people are saying - Write a review

We haven't found any reviews in the usual places.

Selected pages

Contents

Other editions - View all

Common terms and phrases

Popular passages

Page 265 - ... uczynił i wtedy jeszcze krokiem zaledwie posunąłby się ku jasności zbawienia, ku obietnicom i splendorom Królestwa Bożego. Tyle jest do roboty, tyle jest do wyrzucenia z siebie, do stworzenia w sobie, do poprawy w zdarzeniach, do odratowania w bliźnich, do wydarcia przyszłości, do odpokutowania z przeszłych grzechów, do zasłużenia cnotami! Tyle jest do roboty, a ludzie marzą!...
Page 262 - ... choćbyśmy czuli, że sami przy jej blasku zmalejemy, dopominać się o nią, choćby nam jako książeczka apokaliptyczna gorzkością zatruć miała wnętrzności; trzymać się jej, choćby ręce drętwiały. Kościół to na równi z innymi zasługami waży i świętością nazywa. O! gdyby więcej wyznawców... ale ich tak mało właśnie, tak mało, że mniej niż męczenników i apostołów, niż lewitów i pustelników — a czemu? bo ludzie romansują; bo jak twojej Auguście, chce...
Page 262 - Nie, zaiste, los podobny w rozporządzeniu opatrzrfym niewiadomych nam celów i nie zapamiętanych przyczyn spoczywa; tylko wyznawcą każdy być może, każdy być powinien, wyznawcą na wszystkie chwile, zdarzenia i okoliczności swego życia; w biedzie iw dobrym bycie, w oschłości serca iw uniesieniach zachwytu, przed obojętnymi i. przed wrogami, przed tymi, którzy nam dobrze czynią, i przed tymi, którym my dobrze czynić nie możemy. Od słowa do zwyczaju, od świadectwa do zastosowania,...
Page 262 - ... okoliczności swego życia, w biedzie iw dobrym bycie, w oschłości serca iw uniesieniach zachwytu, przed obojętnymi i przed wrogami, przed tymi, którzy nam dobrze czynią i przed tymi, którym my dobrze czynić nie możemy. Od słowa do zwyczaju, od świadectwa do zastosowania, od pochwały do potępienia być ciągle, być zawsze wyznawcą, nigdy kłamstwu nie przychlebić, nigdy prawdzie nie zaprzeczyć, wypowiadać ją, choćbyśmy czuli, że sami przy jej blasku zmalejemy, dopominać...
Page 259 - ... to świat winien, to ten lub ów przedmiot, ta lub owa przyczyna; trzeba szukać innych przedmiotów, usuwać wewnętrzne przeszkody, gonić za wrażeniami, i dopiero zaczyna się szereg różnokolorowych romansów, nanizują się na przędzę życia szklane weneckie paciorki, żółte, zielone, czarne, białe, częstokroć, a prawdziwej perły jak niema, tak niema!...
Page 260 - Z tego zapytania kto sprawiedliwą odpowiedź wysnuje, kto rozpozna, że jemu władz uczucia, nie zaś przymiotów uczucia brakuje, ten już trzecią część przynajmniej skutecznej odbył kuracji. Może tam na początku przyjdzie do rozpaczy i rąk załamywania, ale na końcu musi przyjść do wniosku, że kiedy miłość nie jest do zdobycia, to jest do wysłużenia zapewne; że kiedy nie jest uszczęśliwieniem...
Page 259 - ... nieraz drudzy w czynną rolę cię zapłączą. Są także dziwne, niby gwałtowne, a bezsilne, niby ogromnie bogate, a ciągle potrzebujące i głodne, niby ruchliwe, a nieczynne usposobienia, które znają za wiele, myślą za wiele, czują tylko za mało. Gdy się spotrzegą w tym ubóstwie swoim, najpierw nie przypuszczają nigdy, aby to ich osobistej natury było skutkiem; przecież łaskawie chcą kochać, gotowe kochać, wyobrażają sobie, jak tkliwie, namiętnie, artystycznie, niezmiennie...
Page 260 - ... czują tylko za mało. Gdy się spostrzegą w tym ubóstwie swoim, najpierw nie przypuszczają nigdy, aby to ich osobistej natury było skutkiem... I cóż na to poradzić? Oto, najpierw trzeba przyjść do uznania własnego niedołęstwa i chorobę nie zewnętrznie, ale w sobie zacząć leczyć... widzimy tyle istot kochających szczerze, prawdziwie, kochających tak, że nie mogłyby nie kochać, chociażby nawet ich losy od tego zawisły... „Dlaczego oni czy one kochają, a ja kochać nie...
Page 262 - ... przyczyn spoczywa; tylko wyznawcą każdy być może, każdy być powinien, wyznawcą na wszystkie chwile, zdarzenia i okoliczności swego życia; w biedzie iw dobrym bycie, w oschłości serca iw uniesieniach zachwytu, przed obojętnymi i. przed wrogami, przed tymi, którzy nam dobrze czynią, i przed tymi, którym my dobrze czynić nie możemy. Od słowa do zwyczaju, od świadectwa do zastosowania, od pochwały do potępienia być ciągle, być zawsze wyznawcą, nigdy kłamstwu nie przychlebić,...

Bibliographic information