Wspomnienia Biskupa Adama Stanisława Krasińskiego

Front Cover
W Druk. "Czasu", 1900 - 127 pages
 

What people are saying - Write a review

We haven't found any reviews in the usual places.

Common terms and phrases

Popular passages

Page 83 - I zabłysnął nareszcie promień uczuć złoty! Patrz, o siostro ! tu pośród nieznanych ci kwiatów, Pośród blasku lazurów i ogni szkarłatów Jakiś skromny kwiateczek w odzieniu prostoty, Z wdziękiem lubej skromności i anielskiej cnoty, Zaświtał i zaciemnił promień innych kwiatów: Tak nieznana gwiazdeczka ściemni oko światów, Zawiśnie i słoneczne przygasiła groty. Dla ciebie, droga siostro, dla ziemi anioła , Ten błahy, nędzny kwiatek zrywam z kwiatów koła... Nie gardzisz?......
Page 56 - Poznałem tedy tego niepospolitego męża, tę relikwię narodową. Włos czarny, czoło wysokie, mądre, oko sięgające aż do głębi, a na twarzy rozlana anielska dobroć przy gołębiej prostocie".
Page 83 - Śród odmętu chmur czarnych w rączym locie brodzi! l na niebie niej duszy jakaś gwiazda wschodzi: Gwiazda wspomnień. O matko, patrz, jak bystrem okiem Wpada w duszę iw sercu utkwiła głębokiem, Szukając jakiejś myśli śród myśli powodzi. Pojmuję cię, o gwiazdo ! Ty pragnęłaś zrazu Obudzić jakieś myśli ze skarbca wspomnienia I odziać je złotemi szatami wyrazu.
Page 84 - Klaczko, opowiada biskup wileński, jeszcze i inne poezye, a we wszystkich było dużo natchnienia i prawdziwego talentu. Gdyby nie złośliwość krytyki, to byłby wyrósł z pewnością na równie wielkiego poetę, jak wielkim został później prozaikiem. Raz gdy ksiądz Moszyński był u mnie, przychodzi Julek Klaczko. Zaprezentowałem go znanemu już literatowi i niegdyś memu nauczycielowi. Zaczęła się rozmowa bardzo poważna o arcydziełach literatury. Julek, jak wytrawny krytyk, o każdem...
Page 36 - Ja wyjechałem w połowie r. 1835 do Wilna, i wtedy to po raz pierwszy ujrzałem Niemen, oraz Wiliją „naszych strumieni rodzica". Znałem je dotąd tylko z geografii Mickiewicza, którego wileńskie dwa tomiki miałem prawie całkiem w pamięci iw sercu.
Page 82 - Któryby serca zostać miał tłumaczem ! Tyś serca mego zwiedziła tajnice, Tyś w niem czytała, tyś każdy zakątek, Ukryty w głębi, wyśledzić umiała, I, duszy mojej przebiegłszy granice, Ten łańcuch uczuć, ten szereg pamiątek Tyś jedna, matko, powiązać zdołała!
Page 30 - Ozwij się lutni! Suty wiersz utnij ! Rzecz niespodziana Na Pelikana Wypadła ongi. Bo kije, drągi Po nim latały Jednak on cały Po tym uczynku Chodzi po rynku.
Page 56 - Malewska, to był prawdziwy anioł opiekuńczy wszystkich młodych ludzi, którzy przybywali do Petersburga, szukając posady, albo chcąc się pomieścić w zakładach naukowych.
Page 84 - Któż lepiej napisze?", a Julek, pokazując na siebie, „Ja napiszę" — odpowiedział. I może byłby rzeczywiście napisał, gdyby uie złośliwość Skimborowicza, który jak tygrys na dziecko się rzucił i tak je dotknął głęboko, że młody Klaczko powiedział, iż nigdy już odtąd wierszem pisać nie oędzie.

Bibliographic information