தமிழ்ப் பொழில் (14/7)

அஞ்சி அரிய அருவினை அவை அறிந்து அறிவு ஆகிய ஆதலால் இதனை இது இப்போது இம் இராச இல்லை இவ்வாறு இவண் இவர் இவன் இன்று இனி உடம்பின் உடைய உளமார்ந்த எண் எம் எமது எல்லை என் என்பது என்பன என்ற என்றார் என்று கூறினான் அபயருசி என்றும் என எனது ஒரு ஒருக்கால் கயவமாமுனிவர் கருதி கள் காட்சி காட்டிய காரி காலத்துச் காலன் மடத்தினில் வளரு குறிப்புரை கூடும் கூத்தர் கூறுவர் கெடுத்து கொண்டாள் கொண்டு கொள்க கோடி சயங்கொண்டார் சிவபெருமான் சிறப்புரை சுதத்த செய்கை செய்து செறிந்த சென்மத்திற் சொல்லி சோழன் ஞானம் தங் தங்கள் தங்களது தண் தம் தமிழ் தமிழ்ச் சங்கம் தமிழக தமிழைப் தன் தார்ப்பூ திருளப்ப தேறி தொடர்பு தோழன் தோறும் நம் நயந்து நன்று நாடி நாம் நாய்முனிவன் நான்கு நின்ற நின்றும் நீ நீயே நூல் பரணி பலவும் பற்றி பிரித்து புலவர் பெரு பெருந்தகையீர் பெருநற்கிள்ளி பெருமான் பெருமை பெற்ற பெற்றது பெற்றாம் பொய் பொருந்திய பொருள் போதும் மடத்தினில் வளரு மெங்கள் மணவாள பிள்ளை மலையமான் திருமுடிக்காரி மன்னன் மின் முன்பாடம் முனிவர் மூன்று மெங்கள் வயிரவ மூர்த்தியே மேருமந் யாது யாம் யான் ரூபா வணக்கம் வளரு மெங்கள் வயிரவ வாழ்க்கை வாள் வாளும் விக்கிரமன் விநாயகர் வீரப் வீரப்பெருமாள் பிள்ளை வென்றவர் ஸ்ரீ