The Roman Pronunciation of Latin: Why We Use it and how to Use it

Front Cover
Ginn, 1894 - Latin language - 58 pages
0 Reviews
 

What people are saying - Write a review

We haven't found any reviews in the usual places.

Selected pages

Other editions - View all

Common terms and phrases

Popular passages

Page 24 - Graeci et Accius noster bina g scribunt, alii n et g, quod in hoc veritatem videre facile non est. similiter 'agceps', 'agcora...
Page 22 - ... et quantum erat, adeo ut paene cuiusdam novae litterae sonum reddat; neque enim eximitur, sed obscuratur, et tantum aliqua inter duas vocales velut nota est, ne ipsae coeant.
Page 16 - Chommoda dicebat, si quando commoda vellet dicere, et insidias Arrius hinsidias, et turn mirifice sperabat se esse locutum, cum quantum poterat dixerat hinsidias. credo, sic mater, sic liber avunculus eius, 5 sic maternus avus dixerat atque avia. hoc misso in Syriam requierant omnibus aures: audibant eadem haec leniter et leviter...
Page 13 - D autem et t, quibus, ut ita dixerim, vocis vicinitas quaedam est, linguae sublatione ac positione distinguuntur. Nam cum summos atque imos coniunctim dentes suprema sui parte pulsaverit, d litteram exprimit.
Page 18 - Sic i et u, quamvis unum nomen et unam habeant figuram tam vocales quam consonantes, tamen, quia diversum sonum et diversam vim habent in metris et in pronuntiatione syllabarum, non sunt in eisdem meo judicio elementis accipiendae, quamvis et Censorino, doctissimo artis grammaticae, idem placuit. It would seem to be by reason of this twofold nature (vowel and consonant) that i has its ' lengthening
Page 14 - Nam et ilia quae est sexta nostrarum, paene non humana voce vel omnino non voce potius inter discrimina dentium efflanda est; quae, etiam cum vocalem proxima accipit quassa quodam modo, utique quotiens aliquam consonantem frangit, ut in hoc ipso frangit, multo fit horridior.
Page 20 - L quae validum nescio quid partem palati, qua primordium dentibus superis est, lingua trudente, diducto ore personabit.
Page 34 - cum dicimus, motu quodam oris conveniente cum ipsius verbi demonstratione utimur, et labeas sensim primores emovemus, ac spiritum atque animam porro versum, et ad eos, quibuscum sermocinamur, intendimus. At contra cum dicimus nos, neque profuso intentoque flatu vocis, neque proiectis labris pronuntiamus, sed et spiritum et labeas quasi intra nosmet ipsos coercemus.
Page 32 - ... frangit, ut in hoc ipso frangit, multo fit horridior. Aeolicae quoque litterae, qua servum cervumque dicimus, etiamsi forma a nobis repudiata est, vis tamen nos ipsa persequitur.
Page 29 - Videntur tamen i et u cum in consonantes transeunt quantum ad potestatem, quod maximum est in elementis, aliae litterae esse praeter supra dictis ; multum enim interest utrum vocales sint an consonantes.

Bibliographic information