G... Īwánnou ... toű Hrusostómou ... tŕ eŭriskómena pánta, opera et studio B. de Montfaucon. Ed. Par. altera, emendata et aucta [by G.R.L. von Sinner].

Front Cover
1837
0 Reviews
 

What people are saying - Write a review

We haven't found any reviews in the usual places.

Other editions - View all

Common terms and phrases

Popular passages

Page 96 - Αόγον έλαβες; Μη φυσώ , μηδέ άλαζονεύου · ου γαρ εστί σον το χάρισμα. Μη άγνώμων εσο περί τα δεσποτικά, αλλά διάνεμε τοις συνδούλοις , χαΐ μήτε ως επί ιδίοις έ-αίρου τούτοις, μήτε φείδου ώστε διανέμειν.
Page 295 - Ιπϊ τούτοις έ*θρεψα τους παΐδας, χαί μετά ακριβείας^ ήσκησα άπάσης; έπι τούτοις ήνέωξα την οίχίαν τοις παριοΰσιν, ίνα μετά τους πολλούς δρόμους εκείνους τους υπέρ των δεομένων, τους υπέρ των γυ- ^ και 01Ϊ08 εηιιίπνΐ, εΐ ειιπι 3θειΐΓ3ΐ1οηε οιηηί ε<1α- Λι<<.
Page 81 - Ωστε ου τβ πλήθος των αμαρτημάτων ποιεί την άπόγνωσιν, άλλ' ή του άσεβους γνώμη. Καν πασαν τοίνυν έπελθης χακίαν, είπε προς εαυτόν φιλάνθρωπος εστίν δ θεός , χα'ι της σωτηρίας επιθυμεί της ημετέρας.
Page 5 - Ιν διαφόροις τόποις όντες, έαν μη διαφόρους έχωσι κυρίους, άλλ' έ*να μόνον, ουδέν άπο των τόπων είς υμόνοιαν παραβλάπτονται, του Κυρίου του ενός συνάπτοντας αυτούς. Ου λέγω τοίνυν, φησ\ν, ότι προς Κορινθίους Κορίνθιοι Οντες δμονοεϊν οφείλετε μόνον , άλλα χαΐ προς πάντας τους Ιν...
Page 283 - Λια τοϋτο και δεϊπνον το άριστον εκάλεσε· καΐ γαρ έχεϊνο το δεϊπνον κοινή πάντας είχε κατακεκλιμένους. Καίτοι γε ου τοσούτον το μέσον των πλουτούντων και των πενομένο>ν, δσον του διδασκάλου καΐ των μαθητών άπειρον γαρ εκείνο.
Page 187 - είπιόν · εάν τις ί) γυνή άνδρα, άνήρ γυναίκα ί/η άπιστον, μη άφιέτω αυτήν. Τί λέγεις ; αν μεν άπιστος, μενέτω μετά της γυναικός · αν 2ο πόρνος, μηκέτι; καίτοι γε ελαττον ή πορνεία της απιστίας. Ελαττον μεν ή πορνεία , άλλ' δ Θεός των σων φείδεται σφόδρα.
Page 164 - ΙιινίιΙιΐΜΚ·, 3η ίδ φΐΐ ).κ·(·1ι,Ίΐ ϊη κΙ(.·π|ΐπΙίιιίο ? φΐΐδ όίττερ ουκ έβούλου τε'ως υπέμεινας, αναγκασθείς δικάσασΟαι. *Αν δε ένέγκης την άδικίαν, νικάς χρημάτων μεν άποστερούμενος , της δε νίκης ουκ^τι της Ιπ\ τη φιλοσοφία ταύτη · ου γαρ ίσχυσε αϊ άναγχασαι εκείνος , ό*περ ουκ έβούλου...
Page 74 - Το μεν γαρ την άρνήν μη δυνηθηναι , ίσιος της του πράγματος φύσειος ην · καίτοι γε ουδέ ταύτην αύτοϊς άφίησι την άπολογίαν. Ου γαρ δια το μη δύνασθαι δεξασθαι τα υψηλά φησιν αυτούς μη δεδεχθαι, άλλα δια το σαρκικούς είναι. Πλην άλλ...
Page 77 - Εν μεν γ»ρ τοις ίμπροθεν τους άρχοντας κατε'βαλεν, ειπών, δτι οΰδενος άςία ή σοφία του λόγου · ενταύθα δε τους αρχόμενους πλήττει, λέγων · "Οταν γαρ λεγη τις , εγώ μίν ιίμι Παύλου, εγώ δε Άπολλώ , ουχί σαρκικοί ιστέ ; χαι δείκνυσιν 'Ί-.'.
Page 128 - Οπερ εποίησε δια των βημάτων, τοϋτό "φησιν ου πεποιηκέναι· μάλλον δε πεποιηκέναι μεν φησιν, ου μην διάνοια πονηρά κα\ μισουση · επει και αρίστη αδτη ή θεραπεία , είπόντα τον λόγον προσΟείναι την από της διανοίας άπολογίαν.

Bibliographic information