Anthologia latina: sive poesis latinae supplementum, Volume 1, Parts 1-2

Front Cover
in aedibus B. G. Teubneri, 1894 - Epigrams, Latin
0 Reviews
 

What people are saying - Write a review

We haven't found any reviews in the usual places.

Selected pages

Other editions - View all

Common terms and phrases

Popular passages

Page 304 - Et vitam remeare iubes. tu lege recepti Muneris ad Manes penetras mortisque latebras Immortalis adis. nasci tibi non fuit uni Principium finisque mori; sed nocte refusa In caelum patremque redis rursusque perenni ; Ordine purgatis adimis contagia terris. Tu solus patrisque cornes, tu spiritus insons Et
Page 107 - Venerunt aliquando rosae. pro veris amoeni Ingenium! una dies ostendit spicula florum, Altera pyramidas nodo maiore tumentes, Tertia iam calathos; totum lux quarta peregit 5 Floris opus, pereunt hodie, nisi mane legantur.
Page 150 - Solus, io, solus, dure, iacere potes?' Exsilio et pedibus nudis tunicaque soluta Omne iter impedio, nullum iter expedio. Nunc propero, nunc ire piget, rursumque redire Poenitet, et pudor est stare via media.
Page 156 - desúdate medullis Omnibus inter vos! non murmura vestra columbae, Brachia non hederae, non vincant oscula conchae. Ludite: sed vigiles nolite extinguere lychnos. Omnia nocte vident, nil eras meminere lucernae.
Page 89 - dextra laevaque ciet rota fulgida Solis. Mobile curriculum, et Lunae simulacra feruntur. Squama sub aeterno conspectu torta Draconis Eminet; hunc infra fulgentes Arcera septem Magna quatit stellas, quam servans serus in alta
Page 159 - lam loquaces ore rauco stagna cygni perstrepunt, Adsonat Terei puella subter umbram populi, Vt putes motus amoris ore dici músico Et neges queri sororem de marito bárbaro. Illa
Page 99 - Quidquid luce fuit, tenebris agit, oppida bello Qui quatit et flammis miserandas eruit urbes, Tela videt versasque acies et fuñera regum Atque exundantes profuso sanguine campos.
Page 221 - Maecenas teque ego propter eram. 25 Arbiter ipse fui; volui quod, contigit esse: Pectus eram veré pectoris ipse tui. Vive diu, mi care, senex pete sidera sero! Est opus hoc terris: te quoque velle decet.
Page 150 - Lecto compositus vix prima silentia noctis Carpebam et somno lumina victa dabam: Cum me saevus Amor prensat sursumque capillis Excitât et lacerum pervigilare iubet. Tu famulus meus,
Page 345 - In fréta dum fluvii current, dum montibus umbrae Lustrabunt convexa, polus dum sidéra pascet. Semper honos nomenque tuum laudesque manebunt.

Bibliographic information