Aristophanis Comoediae, Volumes 1-2

Front Cover
ex officina B. Tauchnitz, 1860
 

What people are saying - Write a review

We haven't found any reviews in the usual places.

Selected pages

Other editions - View all

Common terms and phrases

Popular passages

Page 282 - Ιν ταΐς τραγωδίαις τερατολογίας εν μεν άλλοις διελέγχειν, εν δε τοις νυν την της Γιγαντομαχίας αϊ συμπλοχήν έωλον άποφαίνων, ρνισιν έδωκε διαφέρεσθαι προς θεούς περί της αρχής.
Page 8 - Ταινάρφ 0εος 510 σείσας απασιν κμβάλοι τας οικίας κάμοι γαρ εστίν αμπέλια κεκομμένα. άταρ φίλοι γαρ οί παρόντες εν λόγω, τι ταϋτα τους Λάκωνας αϊτιώμε&α; ημών γαρ άνδρες, ουχί την πόλιν λέγω, 515 μέμνησϋε_ τοΰ...
Page 261 - Χρεμνλος πεπλοντηχ' εξαπίνης; ου πεί&ομαι. χαίτοι λόγος γ ην νη τον Ήραχλέα πολύς εν τοΐσι χονρείοισι των χα&ημένων, ως εξαπίνης ανηρ γεγένηται πλούσιος, εστίν δε μοι τοντ' αυτό -9-ανμάσιον, όπως 340 χρηστόν τι πράττων τους φίλους μεταπέμπεται.
Page 131 - ... τις υμών Λιαγόραν τον Μήλιον, λαμβάνειν τάλαντον, ην τε των τυράννων τις τίνα των τε&νηχότων άποκτείνη, τάλαντον λαμβάνειν. 1075 βουλόμεσ&ά νυν άνειπεϊν ταύτα χήμεΐς εν&αδί...
Page 73 - ... ημών, τήσδε της χώρας υπέρ μήτε κώπην μήτε λόγχην μήτε φλύκταιναν λαβών, άλλ' εμοι δοκεΐ το λουιον των πολιτών εμβραχύ 1120 όστις αν μη 'χτ) το κέντρον, μη φέρειν τριώβολον.
Page 29 - ΧΟΡ02 παΐε παϊε τον πανοΰργον και ταραξιππόστρατον και τελώνην και φάραγγα και χάρυβδιν αρπαγής, χαι πανοΰργον και πανοΰργον
Page 254 - ΧΡΕΜΓΑΟΣ καί τάς γ' εταίρας φασϊ τάς κορίνθιας, 150 όταν μεν αυτός τις πένης πείρων τύχη, ουδέ προσέχειν τον νουν, εάν δε πλούσιος, τον πρωχτόν αντάς εν&νς ως τούτον τρέπειν.
Page 117 - Ιοϋ' μα γην μα παγίδας μα νεφέλας μα δίχτυα, 195 μη 'γώ νόημα χομψότερον ηχούσα πω' ώστ' αν χατοιχίζοιμι μετά σου την πάλιν, ει ξυνδοχοίη τοϊσιν άλλοις ορνέοις.
Page 105 - Φειδιππίδη χαλονμένω φρονήματος γε'μοντι αατιχον καΐ δια την της οικίας ευγενείας πολυτέλειαν πάντα τα τοις γονεΰσι προσόντα χαταναλώσαντι, καΐ μάλιστα είι ΐπποτροφίαι.
Page 101 - ... αμπέλια και τα νέα σνκίδια 600 ταλλα &' οπόσ' εστί φντά προσγελάσεται λαβόντ' ασμενα. αλλά που ποτ' ην άφ' ημών τον πολύν τούτον χρόνον ηδε, τονϋ-' ημάς δίδαξαν ω &εών εννούστατε.

Bibliographic information