Page images
PDF

in nationibus, principatu potitum , quo exturbare malas bestias, luposque a terminis suis jure suo queat, Sacerdotem tnagnum, summum Pontificem, Principem Episcoporum, Gubernatu Noemum, Potestate Petrum, cui claves caeli datae, creditaeque oves sint, non ut aliis gregum pastoribus, qui singulos singuli greges habent; sed universi Pastorem sunf mum, unum omnium in ptenitudine potestatis; praeditum potestate, quae extendatur etiam in eos , qui potestatem super alios acceperunt; qua quidem potestate sua possit, si causa extiterit, Episcopis caetum claudere, ipsosque cb Episcopatu deponere; gubernatorem grandisshnae navis factae ex omnibus, seu universae Ecclesiae etc. Desine igitur Bernardo auctore ac duce mendaciter gloriari; civibusque tuis denuncia, longe aliter eum, quam tu putaris , sensisse; hortareque ipsos, ut non e corruptis, mancisve, quae tu attultsti, sed ex genuinis illius, integris, incorruptis, quae nos accurate descripsimus, locis ediscant, qui, qualisque sit Papa.

VII. Quin etiam mone cives ipsos tuos, ut hinc, non es vitiatis abs te Bernardi locis , intelligant, qua ratione Pontifex Romanus caput Ecclesiae sit appellandus. Atqui Pontificis, inquis, cum humani corporis capite comparatioMcum heic habere non potest. Primum cur? An est quidquam iisdem in locis Bernardi, quod repugnet? Nihil profecto. Immo vero cum S. Doctor, Papam principem esse Episcoporum, gubernatoremque universae Ecclesiae statuat, plena instructum potestate, qua omnes christianos rcgat, ac moderetur; satis indicat, caput lpsum esse, cujus sint Christiani habendi membrorum loco. Detnde tamne imperitum rerum fuisse Bernardum existimas, ut ignorarit, quae Patrum hac de re fuerit doctrina; aut tam levem , tamque studiosum novitatis, ut ab eadem doctrina sibi esse-recedendum arbitraretur? Numquam hercle credam, ita oppressum esse stupore te, ut alterutruro. tibi persuaderi patiare . Quid igitur, an Patres Sardicenses, an Athanasius, (u) Optatus, Hieronymus, Anastasius, Avitus, ceteri denique, quos numerare non vacat, nec vero est opus? an Synodus Chalcedonensis, et ante hanc Ephesina? an cetera? de capite Ecclesiae Romano Pontifice sic egerunt, quin considerarint, comparandum id caput esse cum capite coporis humani? At si non considerarunt, cur membrorum, dum eo de capite dissererent, meminerunt? Scilicet in ( Ephesina a&ione II. pag. 1471.) repugnante nemine, haec fuere ab Legato Sedis Apostolicae pronunciata: ,, Sanctas vestras voces „ ccyix n't-\vi T\ xyi% xsCjXxAjjj evyWKXTS saucta mem* bra sancta capiti conjunxistis — Non ignorat vestra „ Beatitudo, Oti # %s^)xkv[ Ti?c irifTmc,, v\ Xm Twv cnrocrToXoiv 0 nxx.xQio( HstqOs , quod caput fidei et Apostolorum ( est) Beatus Petrus . Quem porro fu„ giat, Patrum Goncilii Chalcedonensis in Epistola Sy

(u) Vide, quaedeS.Petroscri- Pontif. Ed.Paris. an. 1721. , nbl „

blt Ath&nas. in Psalm. xv. v. 8. „ mihi certe , inquit, curanon de

p. 82. Tom. II. collect. veter. Pa- „ erit Evangelii fidem circa meos

trum Edit. Parls. Montfauconl an. „ custodlre populos, partesque eor

I71&. quaeque de Rom. Pont. ani- „ poris mei per spatia diversa tet

ji;advertcrunt S. Optatus lib. il. „rarum , quantum possum , litte

contra Donatist. cap. il. pag. 31. „ ris conveaire , ne qua profanae

Edit. Antuerp. «n. 1702. Concll. ,.interpretationis origosubrepat,,.

Sardic. In Synodica ad Julium Pa- Episcopi Moesiae secundae in Sy

pam an.347. Tom. 1. Concil. Edit. nodica ad Leonem Imperatorem.

Paris. an. 1714. pag. 654. S. Hie- Cod. Encycl. num xi 1. T. ll, Con.

ronym. 1.1. adversus jovinian. p. cilior. Edit, Paris. an. 1714.P. 710.

168- Tom. iv. oper. Edit. Paris. Avitus Viennensis Epist. ad Sena

IWartianaei, S. Anastasius I. Papa tores lijbis Tom. il. Concilior.

Ep. il. ad loan. Hierosolymit. n. pag. 98. 5. p. 7»8- Toro. I.Epistolar."

nodica ad S. Leonem, hanc unam omnium fuisse vocem? „ Quibus (episcopis coactis in Synodum) wc „ Kstyxkij fisXwv iiys(i6v£vs(, ut capttt membris principabaris „. Responde nunc jam. Is, qui Pontificem caput, Episcopos autem, Christianosque ceteros membra vocat, tamne loquitur inconsiderate, ut judicio tuo, ne cogitet quidem, quo cum corpore instituatur ab se Ecclesiae comparatio; quam quidem Ecclesiam cum corpore ocuhs; manibus etc. instructo, non modo discipulus Apostolorum Clemens; (x) sed Apostolus etiam Paulus (y) , idemque Gentium Doctor conferunt? Ita vero si judicas, non prospicis, qui sit risus hominum de te futurus, cum tam absurda defendere conere?

At sublato capite, inquis , corpus interit, cum spiritus vitales dimanent ex capite. Philosophe.' Tune capitis appellationem ei, qui principatum teneat, denegandam statues, propterea quod animaies spiritus ex eo in membra reipublicae non deriventur? Urgebunt te, mihi crede, greges non grammaticorum solum; (z) sed etiam philosophorum jam ab illo fonte, et capite Socrate, convincentque ista efFutientem fallaciae, ac ineptiarum. Sed Princeps, inquies, etsi non spiritus vitales; at instar vitalium spirituum tamen, metum, cautionem, spem commovet, cura, vigilantia , institutis, legibus, seve

(x) Epist, ad Corinth. i. n. ajnnt eum , qui praecipuas in re

xxxvil.sq. pag. 27. T. I. Episto- quiquepartesobtinet, sicutin cor

lar. Rom. Pontif. Edit. an. 1721. pore praecipuas partes sustinetca

(y) Epist. |. ad Corinth. cap. put. Auctores autem sequuntur

XII. v. 6. Ig. Vide Chrysost. Ho- Plautum in Curcul. Act ll. Sc. 1.

mil. xxxi. in Epist. I. ad Corinth. v. 19. Terent. in Adelph. Act. 11L

num. 1. p. 277. Tom. x. Edlt. Pa- Sc. il. v. 29. Cicer. I. de Orator.

ris. an. 1732. cap. x.

(z) Hi caput appellari posse

ritate disciplinae, pollicitatione denique praemiorum, sicque saluti est, ac veluti vitae publicae . Assentior . Verum qua tu fiducia fretus neges, hortatu, vigilantia , sollicitudine , decretis, statutis tale quidpiam in rcm Ecclesiasticam publicam derivari, (a) doceri omnes, con

(a) Confer Synodorum Patrum- et Moesiae secundae num. xiL p.

qne loca, quae supra descripsimus. jict.et Ascanii, aliorumque Episco

S. Damasus Epist. xiv, ad Orien- porum Provinciae Terraconensis

talesTom. I. Epistolar. Rom. Pon- ad Hilarum Papam an. cir. 464.

tif. Edit. Paris. an. 1721. num. 1. ibid. p. 7*7. Praetereo Simplicii ,

p. 371.de Petro, deque se Petri Fellcis; Gelasii, Anastasii, Sym

Successore , tenente Clavum Ec- maclii, Hormisdae Ponificum te

clesiae, docenteque aglt. Huic mi- stimonia , ne multus sim. Inte

rifice consentiunt Sirfclus Epist. rea ronferrl volo libellum fidei Jo

ad Himer. Tarrac. n. I. ib. p. 624. an. Episcopi Constantinopolitani

De Anjstasio supra vidimus. Syno- ad Hormisdam Tom. eodem il.

di Carthaglnensis ann. 416. habitae concilior.pag.1017. Relationem

Patres in Epist. Synod. pag. 865». Archimandritar. Syrlae secundae

adhiberi statutls suis auctorita- ad Hormisdam ibid. p. 1031. ubi

tem Apoitolicae Sedit postulant. Sy- rogant Pontificem , ut auctoritatis

nodus etiam Milevitana an. ejusd. suae baculo expellatcupldosnovan

Jn Synodicis litteris num. 2. ibld. di e midio ovium ; verbo autem doc

p. 894. Innocentinm I. rogat, ut trinae sanet animos etc. Epistolam

magwtf fericulis Xnfirmorum membro- Possessoris Episcopi Afri ad eura

rum Ckrhti faitoralem diligentiam dem ibid. pag. 1057. ubi „Decet,

aibibere digmtur. Innocentius I. „inquit, etexpedit AD CAPITIS

Epist.Lxxxix. ad Synod. Carthag. „ recurrere mediramentum, QUO

h. i^ ifcicL pag. g8?. dlvinaaPatri- „TIES AGITUR DE SANITA

busdetjpetwm esse sententia, testa- „ TE MKMBRORUM. Quis enim

tur, ut quidquid „ quamvls de dis- „ unquanj circa subjectos sollicitu

„ junctisremotisqueprovinciisage- „dinem gerit, aut a quo magis

„ retur, non prius ducerent finlen- „ est nutantis fidei stabilitas expe

„ dum , nisi ad hujus (Apostolicae) „ ctanda, quam ab ejus sedis prae

„ Sedis notitiam perveniret, ut to- „sule, cujus primus a Christore

„ ta hujus auctoritate justa quae ,, ctor audivlt: Tu es Petrusetc„.

„fuerit pronunciatio, firmaretur , Stephani Larissensis Metropolitae

„ indeque sumerent ceterae Eccle- Epist. ad Bonifac. II. an. jji. ibld.

„[slae ( veluti de natali suo fonte pag. 1111. sq. Libellum Episcopor.

„*aquae cunctae procederent, et Orlentis in Act. Synfidi Constantl

„ per diversas totius mundi regio- riopolitanae sub Menna ibid. pag.

„ nespuri latices capitis Incorruptl isig.sqq. atque, ut modum faclam,

„ manarent) quid praecipere .., Epistolam trium Synodor. Africae

',, quos veluti coeno inemundabili ad Theodorum Papam, quae ann.

„ sordidatos , mundis digna corpo- 640. serta fuit in Synodo Latera

„ ribus unda mundaret „. Vide nens. sub Martino I.Action. il. T.

praeterea Ep. Synodicam Episco- iil.concilior. pag. 734. quo loco

porum Europae ad Leonem Impe- ntillum ambigere poise , dicitur,

ratorerrrs». 1457. scriptam Cod. tnagnum et indeficientem fontem om

^Encycl. n. vBl. T. Ii. concilior. nibus Christianisfluenta redundantem

, pag. ivf. EdiU^Paris. an. 1714., afui Afostolicum Sedem comisiere.

firmari bonos, malos reduci ad frugem, omnes in ofEcio eontineri, servari', denique salutarem christianorum inter christianos consociationem per eum, cui propterea traditae divinitus claves regni caelorum sunt, et -concessa ligandi, atque solvendi potestas, impositumque onus pascendorum agnorum, atque ovium, fratrumque in fide confirmandorum? , ■ -" Quorsum autem illud spectat, quod scribis: svblato capite corpus interire? An sublato, si fieri posset, fastore "visibili, gregem Christi censes superfuturum? 6e3 cujusmodi idem grex esset, si talis esse recusaret, qualem ipsum Christus instituit? Jam vero Chrisfus eum voluit universum uni subesse summo visibili pastori Petro (b) , atque hujus, ejusdemque deinceps suceessorum audire vocem, ut, centro, radice unitatis, tapite constituto, schismatis tolleretur occasio. Non ergo grex esset, seu Ecclesia Christi, id si facere recusaret; cum talem se , qualem Christus instituit, non exhiberet. Ac videmus nos quidem, singulares Ecclesias, quae se ab centro unitatis, et capite visibili Pontifice Romano sejunxerint, non pertinere ad ovile Christi, sed synagogas et videri, et esse satanae.

At enim instas, scripsisse Eugenio Basileenses, non debere corpus Ecclesiae comparari aliis corporibus ci

\

(b) S. C/prianus lib. de unit. „ ET ORIGO UNA , ET UNA

Eccl. pagin. 108. Edit. Oxon. an. „ MATER FAECUNDITATIS

1682. post ubi Petrum accepisse „ SUCCESSIBUS COPIOSA ., .

potestatem pascendarum ovium a- Adeundi praeterea suntS. Optatus

nimadvertit tum : „ Exordium , in- lib. jl. cap. il. , et S. Hierony

.,quit, ab unitate proliciscitur, ut tnus, cujus loca attulimus supra

„ Ecclesla una monstretur . Hanc Epist. I. num. ri. pag. 10. sqq.

„ Ecclesiae unitatem quinon tenct, et cetera monumenta , quae addu.

„TENERE SE FIDEM CRE- ximus num, XII. Xiii. sqq. pag.

„DIT? Unitas servatur IN ORI- a6. sqq. „ GINE... UNUM CAPUT EST,

« PreviousContinue »